Laatste woonhuis Weiwerd definitief tegen de vlakte: ‘’Het is niet fraai, maar het is zoals het is’’

Het laatste woonhuis van het dorpje Weiwerd is deze week definitief tegen de vlakte gegaan. Met een grote kraan worden momenteel de laatste resten daarvan afgevoerd. Ook al werd de afbraak van het dorpje al in de jaren zestig ingezet, voor oud-inwoner Jaap Braam is het nu toch echt een gesloten hoofdstuk geworden. ‘’Het is zeker niet fraai, maar het is zoals het is.’’ Ligt de weg nu volledig open voor de uitbreiding van de industrie?

Voor wie regelmatig door het dorpje Weiwerd rijdt, is het een bekend beeld: open landerijen, verlaten huizen en de industrie die haar schaduw laat vallen op het ooit zo levendige dorp. ‘’Want ja, dat was het zeker’’, vertelt oud-bewoner Jaap Braam. ‘’Hollende kinderen door het dorp, boeren op het land om de oogst binnen te halen en natuurlijk de kerkgangers die op zondagen al vroeg in de kerk zaten. Die tijd komt nooit meer terug helaas.”

Langzaam uitgegumd

Weiwerd verdween niet in één klap, maar werd jarenlang stukje bij beetje uitgegumd. In de jaren zestig en zeventig rukte de industrie rond Delfzijl steeds verder op. Het havenschap kocht huizen op en plannen voor nieuwbouw verdwenen in de prullenbak. De boodschap was duidelijk voor de inwoners: een dorp tussen chemische fabrieken en bedrijventerreinen had geen toekomst meer.

Vanaf 1974 ging de sloophamer erin. Huizen, boerderijen en uiteindelijk ook de kerk verdwenen. Bewoners vertrokken, voorzieningen sloten en wat ooit een levendig wierdedorp was, veranderde langzaam in een spookdorp.

Industrie wil niet vlotten

In 2007 komt Seaports met uitgebreide en innovatieve plannen voor het dorp. Het woordje ‘Braindorp’ valt daarbij steeds vaker. Vooral voor startende ondernemers moet dit een aantrekkelijke plek worden om een bedrijfje te vestigen, want de locatie is volgens Seaports meer dan gunstig. Ondanks deze grote plannen wil het nog niet echt vlotten met de industrie in het dorp zelf. Dat blijkt ook uit de beschikbare kavels op de website van eigenaar Seaports. Zo zijn er nog meer dan voldoende beschikbare kavels voor beginnende bedrijven. 

‘’Naar mijn idee is er nagenoeg nog niets gebeurd’’, vervolgt oud-inwoner Braam. ‘’Ik kom hier regelmatig langs, maar heb het idee dat de infrastructuur nog steeds hetzelfde is als halverwege de vorige eeuw.’’ 

Warme herinneringen

Ondanks dat het dorp er, op de oude pastorie na, niet meer is, koestert Braam warme herinneringen aan zijn dorp waar hij ruim 25 jaar woonde. ‘’Er heerste hier echt een gevoel van saamhorigheid. Of je nu boer was of huisvrouw, je kwam hier in een warm bad terecht.’’ 

‘’Er was hier een school, een kerk en we hadden het erg naar onze zin, wat wilde je in die tijd nog meer?’’ Braam heeft niet alleen bij zijn ouders gewoond in het dorp, hij heeft ook nog een tijd op zichzelf gewoon. ‘’Dat was een prachtige, onvergetelijke tijd. Gelukkig blijven de herinneringen bestaan.’’

Gevoel van nostalgie

Dat het in de voormalige straten van Weiwerd met de sloop doodstil is, betekent niet dat het dorp in de herinnering is verdwenen. Nadat het dorp steeds verder werd uitgegumd, besloot Braam samen met een aantal anderen Stichting behoud Weiwerd op te richten. 

Het doel was te voorkomen dat de wierde en de historische ondergrondse resten zouden worden weggevaagd door de uitbreiding van het omliggende industrieterrein. Dat doel is een aantal jaren geleden veilig gesteld en daarmee werd de stichting dan ook opgeheven.

Tijdens de inzet van de leden van de stichting zijn er foto’s verzameld van alle gebouwen die in het dorp hebben gestaan. Ook staan daarbij de namen van alle oud-inwoners van Weiwerd. ‘’Zo kunnen we af en toe nog even terugblikken op de mooie tijd in het dorp’’, sluit Braam af.