Inloopbijeenkomst Zandeweer na aardbeving brengt gemengde gevoelens naar boven

Nee, hij had niet verwacht dat hij kant en klare antwoorden zou krijgen op zijn vragen. Maar dat er een bijeenkomst in het dorpshuis was georganiseerd waar hij zijn gevoelens over de aardbeving van Zandeweer kon delen, dat waardeerde Fred Herkströter uit Doodstil wel. “Maar ik ben hier ook om mijn ongenoegen duidelijk te maken.” 

De aardbeving was vanmorgen even voor zes uur in Zandeweer. De schok had een kracht van 2,8 en werd in de wijde omgeving goed gevoeld en gehoord.

Sinds kort houden instanties na dergelijke bevingen inloopbijeenkomsten waar mensen hun hart kunnen luchten. Zo ook in Zandeweer vanmiddag. De gemeente was daar, maar ook het Instituut Mijnbouwschade Groningen, regeringscommissaris Henk Nijboer en gedeputeerde Susan Top.

Ongenoegen

Rond 15:00 uur heeft een tiental inwoners de bijeenkomst in Dorpshuis Het Klokhoes bezocht. De sessie duurt nog tot vanavond 19:00 uur.

Een van de bezoekers is Fred Herkströter uit Doodstil. “Ik ben hier om twee redenen”, zegt hij. “Ik wil aangeven dat ik het fijn vindt dat de gemeente dit doet, dat heb ik ze ook verteld. Tweede reden is dat ik mijn ongenoegen wil duidelijk maken.” 

(Fred Herkströter uit Doodstil © Omroep Het Hogeland/Eemsdelta)

Dat ongenoegen heeft te maken met het feit dat de huis van Herkströter in principe als veilig is bestempeld. Dat heeft als voordeel dat hij niet met ingrijpende herstelwerkzaamheden te maken krijgt. Maar hij vindt het rapport moeilijk te geloven. “Ze zeggen tegen ons dat het huis veilig is. Waarop ik zei: ‘vertel dat het huis zelf ook even’. We hebben meerdere schades gehad, we hebben scheuren in onze kurkvloer.  De schuur is losgescheurd van het huis. Om ons heen worden huizen versterkt. En bij ons is dat dan niet nodig? Die spanning gaat in je lijf zitten. En in je hoofd.”

Moedeloosheid

Verderop aan een tafeltje staat D66-raadslid Patty Brandhorst. “Ik ben hier om de verhalen van mensen aan te horen. Ik denk dat het goed is dat we dit doen. Dat je mensen de gelegenheid geeft om hun verhaal kwijt te kunnen.”

Tegelijkertijd heeft Brandhorst gemengde gevoelens. “De moedeloosheid wordt er niet minder om, ook bij mijzelf als raadslid. Natuurlijk, ik kan zeggen dat de schades sneller en beter afgehandeld moeten worden. Tja, sorry, ik weet hoe dat klinkt, het is het eindeloze liedje na elke beving. Maar wat we wél kunnen doen is luisteren. En mensen bijstaan en helpen. Maar deze hele situatie ineens veranderen, dat kan ik niet.”

(Ook bij de bus van het Instituut Mijnbouwschade Groningen konden inwoners hun verhaal kwijt en vragen stellen © Omroep Het Hogeland/Eemsdelta)

‘Huis kwam omhoog’

Fred Herkströter heeft de beving van vanmorgen goed gevoeld. “Het epicentrum was zo’n driehonderd meter bij ons huis vandaan. Normaal hoor je hem aan komen rollen en knalt ie tegen je huis aan, als een vrachtwagen. Nu was het net alsof het huis omhoog kwam en weer terugzakte.”

Het zal waarschijnlijk niet de laatste keer zijn dat hij zijn hart mag luchten tijdens een inloopbijeenkomst, vreest Herkströter zelf. “Het is wachten op de volgende beving. Een nog veel zwaardere dan deze of die van Huizinge. Want die komt, daar ben ik van overtuigd.”